Louise Hompe (1954) groeit op in Enschede en Nijmegen waar haar ouders een nieuw bestaan opbouwen na hun terugkomst uit Indië (1950).

Louise is de een na jongste van het gezin Hompe dat vijf kinderen telt.

In 1963 verhuist het gezin naar Nijmegen waar Jack Hompe als studentendecaan aan de Radbouduniversiteit een baan aanvaardt. Aan het eind van zijn carrière werkt hij als secretaris van het college van bestuur en het college van decanen. Over de familie Hompe-Welter en de belevenissen van Jack en Truus Hompe op Celebes van 1945 – 1950 vindt u meer informatie op de site: www.indischhistorisch.nl 

Louise beleeft haar woelige puberteitsjaren in de katholieke stad Nijmegen waar eind jaren zestig een ‘rode’ wind waait. Midden jaren ‘70 studeert zij af aan de Kopse Hof als ‘jeugdopvoeder’.

De tweede feministische golf gaat niet ongemerkt aan haar voorbij. Ze richt de eerste vrouwenstudentengroep op en de vrouwencabaretgroep ‘Vinger in de Pap’ www.vrouwennuvoorlater.nl

Ze vertrekt naar Amsterdam om daar in de alternatieve hulpverlening te gaan werken waar ze de oprichting van Blijf van m’n Lijf, vrouwen tegen verkrachting en de Rode Draad van dichtbij meemaakt. Het is de tijd dat het vrouwenhuis wordt geopend en in het Vondelpark het eerste vrouwenfestival plaatsvindt.

Eind jaren zeventig verhuist ze, samen met een groep gelijkgezinden, naar Friesland om daar een woongroep te stichten. Gedurende 25 jaar exploiteren zij in een indrukwekkende Friese Herenboerderij het vakantiebedrijf en groepsaccommodatie ‘de Grupstal’. In het hartje van Friesland, omgeven door water en ‘griene greide’, wordt haar hart gegrepen door het Friese paard dat de weilanden siert met haar fiere verschijning, zwart van kleur met wapperende manen en sokken. Zij start een succesvolle fokkerij en bekwaamt zich in het keuren van Friese paarden voor het Koninklijk Fries Paarden Stamboek.  www.KFPS.nl

De unieke eigenschappen van dit enige inlandse paardenras worden ook in het buitenland erkend en in de jaren negentig verspreiden de zwarte parels zich over vele landen en werelddelen. Louise is dan inmiddels, als eerste vrouw, inspecteur geworden en reist over de wereld om paarden te keuren en verzorgt bovendien clinics in het Engels, Duits en Frans.  www.friesenpferde-denkstation.de

De ontwikkeling van jonge mensen blijft haar boeien. In Friesland bemoeit zij zich met name met de ontwikkeling van meisjes en vrouwen en richt het Fammenwurk op. Louise wordt directeur van Foarwurk, instituut voor scholing, vorming en begeleiding naar werk. Het instituut groeit uit tot een loopbaancentrum voor jong en oud, waar ook medewerkers uit het Midden-en Kleinbedrijf zich scholen. Er ontstaan uitwisselingsprogramma’s met Europese landen en menig ‘plattelander’ verlegt haar grenzen, leert vreemde talen en reist voor het eerst naar het buitenland. In 2000 wordt het instituut overgenomen door een Fries ROC.

Schrijven is altijd haar passie geweest, al waren dat eerst brieven, essays, reclameteksten en  verhalen over haar reizen. Nadat zij besloten had om een boek te schrijven over haar familiegeschiedenis meldde zij zich in 2003 aan bij de cursus ‘Grenzeloos Schrijven’ onder leiding van Jan Brokken. Deze gesubsidieerde cursus had als doel om debuterende schrijvers te stimuleren en te begeleiden tot publicatie.  Deze schrijfclub bestaat nog steeds en organiseert jaarlijks een tiental bijeenkomsten,  onder toeziend oog en kritische pen van Jan Brokken.